Bekleyişler içine itme kendini canım..
Vakit beklemiyor seni,
Tutun hayata sarıl ve yeşert düşlerini ,filizlensin..
Bir kelebeğin kozasından çiktığı,bir gelinciğin bahara merhaba dediği gibi..
Umutlarını ektiğin toprağa su ver ,can bulsun.
Haydi canım! Hayat seni beklemez..
Bizi daha ne devranlar ,mekanlar bekler kimbilir..
Haydi! Elini çabuk tut geç kalma,
Sonraya geç kaldığında dövünme çaresiz..
Sende bir köşeye sinipte oturup izleme hayatı.
Sana verilen bu şansı geri tepme cancağızım.
Bak dinle yüreğinin sesini, gözyaşının iniltilerini, boşvermişliklerde olma
Bu devrana düşürüldüğünün hakkını ver cancağızım.
Elbet bu kışın sonunda da taze bir bahar var.
Ama ona ulaşmak garanti değil canım..
Bekleme hadi… hadi…
Evet yeni bir sabah bak! Gün yine tekrar doğdu.
O bile sana ‘’haydi’’ diyor.’’Bu ne bekleyiş?..neyi bekleyiş?..’’
Issız kaldırımlarda ne ararsın canım? Kendini mi?
Limana çarpan su katrelerinde neyi dinlersin? Kalbinin sessini mi?
Hayatın ne kadar anlamsız olduğunu mu düşünüyorsun?
Yok,yok öyle değil canım..
Hayata ne kadar bağlanırsan,kendinden birşeyler katarsan hayat o zaman can bulur..
Ve bunu anlaman için, haydi! Uyan artık , kendine gelmen lazım.
