‘Sonbahar hüzünleri birikti yüreğime,
Eylül’ün ansızın kapıda belirmesiyle…
Ne olduğumu anlayamadım…
Sonra Eylül yağmurları belirdi penceremde…
Balkona çıktım ve seyre koyuldum…
Rahmet katrelerini…
Sanki benim için yağıyordu.
Hüzünlerimden arınmam için…
Dünyayı yıkarken,
Benimde hüzünlerimi alıp gitmişti.
Alıp ya çoook uzaklara götürdü…
Ya da hiç ses çıkarmadan her şeyi bağrında barındıran
Toprağa karıştırdı…
Yağmur götürse de hüzünlerimi,
Sonbahar bitmemişti henüz.
İç hazanlarım da tükenmemişti…
28.12.2009 , 04:14
bahar gelir elbet ve tomurcuklar sabrinn meyvelerini birakirlar meyvelerine ulasirlar cok dolmuslukla…sabret, ki bahar yakindir ins