Yalnız Kalemler

Düşünce gözyaşlarım
O an susar tüm şarkılar…
Gözlerin kalır hayalimde
Tenine ulaşmak belki de en büyük arzum
Sana dokunmak…
Saatlerce düşünürüm buğulu gözlerini
Derin bakışlarını…
Hatta göz kırpışını…
Saatlerce bakarım buğulu camdan
Düşündükçe bir kez daha
Sonra bir kez daha sen!
Her defasında biraz daha çoğalıyorsun içimde
Oysa imkansız!
Bile bile başladım
Bile bile geldim sana
Ve bile bile sevdim seni!
Olmayacaktı…
Çırpınışlarım da boşunaydı
Yalvarışlarımda…
Ait olduğun yerde, ait olduğun kişiyleydin sen!
Takılı kaldığın gözler
Isıttığın eller benim değildi…
 

Zamanın önemi yoktu
O hep geçti zaten…
Ama sensiz hiçti…
Sensiz ben de hiçtim…
Düşünceler de…
Hayallerim de…
Hatta aşk da hiçti sensiz!
 
Sesin en güzel şarkım
Bakışın en güzel çerçeve
Gülüşün en mutlu anım
Gelişin zorum
Sevişinse en büyük hayalimdi…
Sen ise bir başkasının hayallerinde…
 
Gecemi gündüzüme birleştiren ufkum oldun
Hayallerime aydınlık yıldız
Gecemin en uzun dakikaları…
Hatta uğurum oldun.
Sen varsan güzeldi hayat
Yoksan hiç bir şey yoktu zaten
Yoksan yoktu gündüzün güneşi de gecenin ayı da
Sen yoksan yoktu işte hiç bir şeyin anlamı
Yoktu sabah olsa da yeni başlangıçlar
Yoktu neşesi şarkıların…
Sen yoksan sadece hüzün vardı derdime ortak
Sen yoksan yalnızlık vardı
Sessiz geceler…
Ve sensiz haykırışlar
Seslenişler…
Sessiz itiraflar!
 
Sesim hiç gelmeyecekti sana
Bağırışlarımı hiç duymayacaktın!
Ama ben hep söyleyecektim
“seni seviyorum”
 
Yine sessiz kalacaksın nasılsa
Yine susacaksın…
Uzun bakışlar
Küçük bir gülümseme
Birkaç soru
Bir el sıkışma
Ve sonra gidişin…
 
Sonra sensizlik…
Saatlerce…
Günlerce…
Gecelerce sessiz kalışların…
Sessiz bakışların…
Benimse dayanmaya direnmeye çalışmalarım!
 
İpleri bıraksan benimdin
Kalbini bıraksan severdin
Gözlerime böyle bakmasan
Belki, belki ben de vazgeçerdim…