Yollara salıverdiğim rüzgara
küllerimi savuruyorum.
Çamurla karıyorum seni şimdi,
ve bir kor bırakıyorum
göğsünün orta yerine.
Aydınlatsın diye güneş bahane.
Karartsın diye
geceyi de çalıyorum kendimden,
Ve sabahın Rabbine sarıyorum bedenini
Yanasın diye,
seni de alıyorum Benden.
Sürgüne fırlatıyorum sonra.
Ve kulağına
muştu bir sesi fısıldıyor fırtınalar
tanıyasın diye Beni,
ateşlerden ateşe koşasın diye
